Steegjes en pleintjes

Stel je Villafranca voor als 1 straat met veel rotondes en Spanjaarden met overgewicht. We bleven hier 2 saaie dagen totdat Maurice weer een broek kon verdragen op zijn verbrande kreeft-benen. Eten zonder vlees/vis/kip was lastig zo zonder pannensetje. Maar gelukkig was er een Chinees in Villafranca. Die deed breedlachend de tl-verlichting aan toen we binnenkwamen. We waren de enige gasten.

Een aardige Jehova wees ons de weg richting Sevilla. Met de Spaanse versie van de Wachttoren in mijn tas gepropt, reden we over landweggetjes door olijfgaarden en langs gigantische cactussen met bloemen. Aan de rand van Sevilla leek het of we een grote bouwput inreden. Vooral toen het hobbelige fietspad uitmondde in een ondergelopen tunnel. Ik waadde zo snel mogelijk door het ong. 50 cm diepe water heen, hopend dat er geen eng beest woonde. Maurice reed liever om en vond een tunnelvermijdende route.

Sevilla verwelkomde ons met keurige groene fietspaden. Hierover zoefden we door brede straten met palmbomen en indrukwekkende oude Spaanse gebouwen. Het centrum bestond juist weer uit een enorm netwerk van nauwe steegjes knusse pleintjes. We vulden 3 dagen met:
- Ligfietsen door steegjes (die regelmatig verstopt waren door religieuze processies met veel vals getrompetter en wierook).
- Vegetarisch uit eten gaan (Sevilla telt 3 vega-restaurants plus 'Mama Terra'; een halal-versie van de macdonalds maar dan met falafel en vegaburgers).
- Een paar toeristische bezoekjes: We glipten de kathedraal in tijdens een dienst (de gebruikelijke martelkruizen, mariabeelden en overdadig goud, maar met 4 indrukwekkende orgels!). We bezochten een prachtige tuin met de mooiste Moorse gebouwen die we tot nu toe gezien hebben. En we fietsten over de Plaza d'Espagna, een pompeus gebouw achter een serie grappige 'carnavalswagens'.


Meer foto's op http://www.flickr.com/photos/idiotz/sets/72157618632020426/